Kierowanie przedsiębiorstwem
Realizacja funkcji kierowniczych polega na wykonywaniu czynności typu podejmowanie decyzji, wydawanie poleceń oraz kontrola i wyciąganie wniosków. Podejmowanie decyzji polega na wyborze jednego z kilku dostępnych wariantów. Kolejnym etapem jest uzasadnienie wyboru. Jest to konieczne po to by przekonać pracownika o celowości wykorzystywanej przez niego pracy. Wydanie polecenia określa zakres i termin czynności. Bardzo ważne znaczenie ma kontrola realizacji zamierzeń i planów. Ma na celu zapewnienie poprawności działania i skorygowania błędów i niedociągnięć. Ocena i wnioski z wykonanych zadań powinny być podstawą przebiegu pracy w przyszłości. Osiągnięcie celów firmy zależy od sprawności i poprawności działań kierowniczych. Obowiązkiem każdego kierownika jest również stwarzanie podwładnym warunków umożliwiających wykonanie zadań, motywowanie pracowników do lepszej i wydajniejszej pracy, oraz zachęcanie ich do ciągłego doskonalenia się i podnoszenia swoich kwalifikacji. Pracownicy pełniący funkcje kierownicze powinni znać dobrze przedsiębiorstwo, w którym pracują oraz jego organizację. Zbiór tych wszystkich zasad i funkcji zwanych jest systemem kierowania i zarządzania.
Sposób pełnienia funkcji kierowniczych nazywany jest stylem lub metodą kierowania. Pierwszy styl demokratyczny występuje wówczas, gdy pracownicy wspólnie z przełożonym podejmują decyzje dotyczące pracy i jej wykonania. Demokratyczny kierownik zasięga rady pracowników, oraz uzyskuje ich aprobatę podczas działania. Dba również o indywidualny rozwój i doskonalenie każdego pracownika. Charakteryzuje się cechami tj: życzliwość, takt, uprzejmość, kultura. Przeciw3nym stylem jest dyrektywny. Załoga tutaj nie bierze udziału w kierowaniu, lecz tylko słucha poleceń. Kierownik nie słucha rad pracowników, rezygnuje z ich doświadczenia i inicjatywy. Pracownik w tym systemie czuje się niedoceniony i nieprzydatny, co wpływa ujemnie na wykonywaną przez niego pracę. Kolejnym stylem jest zachowanie bierne, w którym kierownik nie dąży do zmian i ulepszeń, lecz trzyma się ściśle określonych celów. Kierowanie innowacyjne z kolei polega na dynamicznym rozwoju firmy i pracowników wprowadzaniu postępu we wszystkich podejmowanych pracach.. Ostatnią metodą jest zarządzanie patronalne. Cechuje się ono tym, że kierownik nie wywiera wpływu na pracowników, pobłaża niedociągnięciom i błędom. Toleruje również lenistwo, niedbalstwo i nie rozwiązuje spraw, które mogą prowadzić do sporów.