nwp.org.pl galaktyka
Fluktuacje
W owej epoce fluktuacje ewoluowały pod wpływem grawitacji w inny sposób niż obecnie. Znajduje to odbicie w nachyleniu widma mocy, które w dużych skalach jest wyraźnie większe niż w małych. Wiedząc, w jakiej skali nachylenie widma zmienia się najszybciej, można obliczyć całkowitą gęstość materii we Wszechświecie. Obserwowanej skali około 1.2 mld lat świetlnych odpowiada gęstość 2.5 x 10~17 kg/nr3, która zgadza się z wynikami innych pomiarów. Ważne jest też to, że widmo mocy ma największą wartość w małych skalach. Fakt ten silnie sugeruje, że ciemna materia jest zimna (jak już wiemy, gorąca ...
Kosmiczna obojętność
Z matematycznego punktu widzenia objętość Wszechświata może być dowolnie mała, nawet jeśli krzywizna Wszechświata jest dowolnie duża. Oznacza to, że niezależnie od tego jak obserwowana przestrzeń bliska jest euklidesowej, zawsze warto będzie poszukiwać sferycznej kosmicznej topologii. Wyniki różnorodnych obserwacji astronomicznych zgodnie wskazują, że gęstość materii w kosmosie stanowi zaledwie jedną czwartą tego, co potrzebne, by przestrzeń była euklidesowa. Aż do niedawna nie było wiadomo, czy stała kosmologiczna może wypełnić ten brak [patrz: "Kosmologiczna antygrawitacja", strona 32], czy też Wszechświat ma geometrię hiperboliczną. Jednak wyniki najnowszych obserwacji mikrofalowego promieniowania tła dowodzą, że geometria ...
Nasza galaktyka
Astronomowie od dawna podejrzewali, że taka sfera istnieje, ale niewielu sądziło, że jest ona aż tak wielka. Przez długi czas interpretacja OWP była utrudniona, ponieważ uwięzieni w Galaktyce nie potrafiliśmy ich zlokalizować. Mogliśmy wyznaczać dwuwymiarowe mapy nieba, ale w obrazie brakowało nam głębi. Nieznajomość tych odległości doprowadziła w ciągu ostatnich 40 lat do sformułowania wielu alternatywnych hipotez. W niektórych naukowcy postulowali, że OWP znajdują się w naszym gwiazdowym sąsiedztwie, a w innych umieszczali je głęboko w przestrzeni międzygalaktycznej. Niedawny przełom w badaniach był możliwy głównie dzięki temu, że teleskopy naziemne i umieszczone ...
Problem polega na
Problem polega jednak na tym, że wszystkie próby obliczenia gęstości energii próżni prowadzą do absurdalnie wielkich wartości, które są o 55120 rzędów wielkości większe niż całkowita energia materii i promieniowania w obserwowalnym Wszechświecie. Gdyby energia próżni była rzeczywiście tak olbrzymia, cala materia zawarta we Wszechświecie w jednej chwili uciekłaby do nieskończoności. Przez ostatnie 30 lat problem ten byl dla teoretyków prawdziwą solą w oku. W zasadzie mógł zostać dostrzeżony już w latach trzydziestych, gdy po raz pierwszy przeprowadzano obliczenia dotyczące wirtualnych par cząstek. Jednak we wszystkich dziedzinach fizyki oprócz tych, które zajmują ...
Rozmieszczenie galaktyk
Oba przeglądy dostarczają informacji o rozmieszczeniu galaktyk. Nie mówią jednak nic o ciemnej materii, która stanowi większość masy Wszechświata. Badacze nie mają a priori żadnych powodów, by zakładać, że galaktyki są rozmieszczone w taki sam sposób, jak ciemna materia. Na przykład galaktyki mogłyby mieć tendencję do powstawania tylko w tych obszarach, w których gęstość ciemnej materii jest znacznie większa od gęstości średniej. Taki scenariusz astronomowie określają słowem "obciążenie" (biasing). Analizując starsze katalogi przesunięć ku czerwieni, wykazałem wraz ze współpracownikami, że rozkłady galaktyk i ciemnej materii są ściśle ze sobą związane. Nie byliśmy ...
Utażsamianie galaktyki
Roland Lehoucą i Mark Lachi?zeRey z Wydziału Astrofizyki w CEA Saclay we Francji oraz Philippe Uzan z Laboratoire de Physiąue Théoretiąue w Orsay wraz z Luminetem starali się obejść problem utożsamiania galaktyk w inny sposób. Wymyśliliśmy metodę kosmicznej krystalografii, która w euklidesowym wszechświecie pozwala rozpoznać wzór statystycznie, bez konieczności rozróżniania konkretnych galaktyk jako swoich wielokrotnych obrazów. Jeśli obrazy galaktyk powtarzają się okresowo, to histogram wszystkich odległości pomiędzy galaktykami powinien wykazać maksima przy pewnych odległościach odpowiadających prawdziwym rozmiarom Wszechświata. Na razie nie zauważyliśmy żadnego wzoru, ale może mieliśmy zbyt mało danych dotyczących galaktyk ...
Właśność galaktyki
Pomimo to własności naszej Galaktyki nie odbiegają zbytnio od własności dalekich galaktyk. To tak, jakbyśmy przyszedłszy na przyjęcie, stwierdzili, że jesteśmy ubrani dokładnie tak samo jak kilkunastu naszych przyjaciół. Gdyby tylko dwóch gości było ubranych tak samo, można by to uznać za przypadek, jednak jeśli takich osób jest kilkanaście, nasuwa się wniosek, że w jakiś sposób musiały się wcześniej umówić. W kosmologii liczba ta wynosi nie kilkanaście, lecz kilkadziesiąt tysięcy tyle niezależnych, a mimo to statystycznie nieodróżnialnych obszarów można wyodrębnić na mapie nieba, która obrazuje rozkład mikrofalowego promieniowania tła. Jest oczywiście możliwe, ...
Zimne obłoki
Zimne obłoki odkryto w 1963 roku w efekcie poszukiwań promieniowania radiowego, które emitują. W przeciwieństwie do gazu odkrytego przez Miincha obłoki te nie podlegały ogólnemu obrotowi Galaktyki. Wydawało się, że z wielką prędkością opadają na galaktyczny dysk, nazwano je więc obłokami o wielkich prędkościach (OWP). W tym samym roku zaobserwowano nieco wolniejsze, ale wciąż anomalne obłoki o pośrednich prędkościach (OPP). Oort rozwinął później swoją ideę. Zasugerował, że po początkowym okresie tworzenia się Galaktyki na granicy strefy jej grawitacyjnego wpływu pozostał gaz. Dopiero po upływie co najmniej 10 mld lat gaz dotarł w ...
Katalog