nwp.org.pl księżyc
Geolodzy
Geolodzy nazywają te śladowe pierwiastki niemieszalnymi, gdyż nie wpasowują się dobrze w strukturę krystaliczną minerałów tworzących zazwyczaj skały. Obecność skal bogatych w KREEP świadczy, że wczesny Księżyc przeszedł fazę intensywnego topnienia i różnicowania, w wyniku czego pierwiastki niemieszalne skupiły się w stopionej części krystalizującego się układu. Dzięki sondzie Lunar Prospector wiemy, że największe koncentracje KREEP występują na Oceanie Burz, aczkolwiek przyczyna tego faktu pozostaje nieznana. Sondy księżycowe potwierdziły także, że na obszarach jego lądów dominuje anortozyt skala magmowa składająca się głównie ze skalenia, zawierająca duże ilości wapnia i glinu. Skały takie powstały ...
Kosmolodzy nie potrafią
Instrumentarium submilimetrowe osiągnęło wymagane parametry dopiero po 13 latach od odkrycia dysku (3 Pietoris. Przełom nastąpił wraz ze skonstruowaniem Submillimeter CommonUser Bolometer Array (SCUBA) bardzo czułej kamery rejestrującej fale submilimetrowe, którą zamontowano na James Clerk Maxwell Telescope w obserwatorium znajdującym się na szczycie Mauna Kea na Hawajach. W 1997 roku grupa naukowców kierowana przez Waynea S. Hollanda i Jane S. Greaves, pracujących wtedy w Joint Astronomy Center na Hawajach, użyła jej do wykonania zdjęć kilku gwiazd obserwowanych wcześniej przez IRAS. Na uzyskanych obrazach stwierdzono obecność dysków wokół gwiazd innych niż (3 Pictoris. ...
Jowisz ma księżyca. - Wędrując po niebie
W tym wypadku efektem jego poszukiwań było zrewolucjonizowanie naszej wiedzy o układzie słonecznym. Galileusza zafascynował nowy wynalazek, zwany teleskopem. Początkowo była to zabawka, ale Galileusz ulepszył ją, w efekcie czego stała się ona instrumentem naukowym. Gdy skierował teleskop ku niebu, pierwszą rzeczą jaką ujrzał, były góry na księżycu oraz gromady gwiazd drogi mlecznej. Zobaczył też 4 niewielkie jasne gwiazdy w pobliżu Jowisza. To był właśnie moment, w którym dokonał odkrycia. Galileusz zdął sobie sprawę, że te cztery gwiazdy są tak naprawdę księżycami Jowisza. Był to kolejny dowód na to, że Kopernik miał ...
Krater
Ten z ogromną prędkością wzniósł się ponad krater, przebił się przez atmosferę, wyrzucając kryształki kwarcu, które jeszcze przed chwilą tkwiły nawet 10 km pod ziemią. Pióropusz nabrzmiał do średnicy 100200 km i już w kosmosie rozszerzył się, otaczając całą Ziemię. Pod wpływem ciążenia ziemskiego materia z powrotem zaczęła opadać przez atmosferę niemal z taką samą energią, z jaką została wyrzucona. Poruszające się z prędkością 740 tys. km/h szczątki rozświetliły nieboskłon jak biliony meteorów i rozgrzały atmosferę do temperatury kilkuset stopni, po czym powoli opadły na Ziemię, tworząc warstewkę, którą możemy zobaczyć dzisiaj. ...
Ksieżyc jowisza - Jowisz.
Jowisz ma praktycznie swój mały układ słoneczny.Dzięki swojej niewiarygodnie dużej grawitacji, Jowisz przyciągnął księżyce i inny kosmiczny gruz. W większości panuje wśród nich porządek, ale po orbitach wokół Jowisza krążą też nietypowe księżyce. To ujarzmiony chaos. Można je sobie wyobrazić, jako grupę biegaczy na bieżni, gdzie każdy biegnie swoim torem, więc nie dochodzi do żadnych zderzeń. Tak mniej więcej działa mechanika nieba. Każdy z tych księżyców jest fascynujący na swój sposób. Cztery najbardziej widoczne księżyce zostały odkryte przez Galileusza . badacz ten zaobserwował, że obiegają one swoją planetę. Zostały one nazwane imionami ...
Orbita ziemi
Tranzyty zdarzają się raczej rzadko, ponieważ orbity planet nie leżą w tej samej płaszczyźnie co orbita Ziemi (przez co ich drogi na tle gwiazd nie pokrywają się z torem pozornego ruchu Słońca tzw. ekliptyką). Na przykład orbita Wenus jest nachylona do orbity naszej planety pod kątem 3.4°; tak więc nawet gdy Wenus zbliża się do Ziemi na minimalną odległość i widać ją w tym samym kierunku, co Słońce, to zwykle jest ona zbyt nisko pod ekliptyką lub zbyt wysoko nad ekliptyką, by znaleźć się na tle tarczy słonecznej [górna ilustracja w ramce ...
Rodzaje terenu
Gdy 400 lat temu astronomowie po raz pierwszy spojrzeli na Księżyc przez teleskop, stwierdzili, że jego powierzchnię stanowią głównie dwa rodzaje terenujasne, nierówne, gęsto pokryte kraterami wyżyny i ciemne niziny z nielicznymi kraterami (w języku polskim wyżyny te nazywa się lądami przyp. red.). Galileusz, wynalazca teleskopu, nazwał ciemniejsze, gładkie obszary nizinne maria (po łacinie morza). Jedną z największych niespodzianek ery kosmicznej okazały się wykonane w 1959 roku przez radziecki statek Łuna 3 zdjęcia nigdy dotąd nieoglądanej przez człowieka odwrotnej strony Księżyca. Zobaczono na nich, że nie ma tam prawie w ogóle ciemnych ...
Utażsamianie galaktyki
Roland Lehoucą i Mark Lachi?zeRey z Wydziału Astrofizyki w CEA Saclay we Francji oraz Philippe Uzan z Laboratoire de Physiąue Théoretiąue w Orsay wraz z Luminetem starali się obejść problem utożsamiania galaktyk w inny sposób. Wymyśliliśmy metodę kosmicznej krystalografii, która w euklidesowym wszechświecie pozwala rozpoznać wzór statystycznie, bez konieczności rozróżniania konkretnych galaktyk jako swoich wielokrotnych obrazów. Jeśli obrazy galaktyk powtarzają się okresowo, to histogram wszystkich odległości pomiędzy galaktykami powinien wykazać maksima przy pewnych odległościach odpowiadających prawdziwym rozmiarom Wszechświata. Na razie nie zauważyliśmy żadnego wzoru, ale może mieliśmy zbyt mało danych dotyczących galaktyk ...
Katalog