nwp.org.pl rakieta
Semafor
W roku 2000 Space Adventures zamówiła w firmie Harris Interactive badania rynku, które wykazały, że w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie jest około stu tysięcy osób gotowych zapłacić 100 tys. dolarów za uczestnictwo w locie suborbitalnym. Inne badania, przeprowadzone przez firmę doradczą Futron Corporation ze stanu Maryland, szacują liczbę turystów zainteresowanych takimi lotami na 15 tys. rocznie, a łączną wartość rynku na 700 min dolarów. POMYSŁ URUCHOMIENIA PRYWATNYCH LOTÓW transportowych w kosmos nie jest nowy. Przez ostatnie 20 lat konstruktorzy stworzyli całe mnóstwo projektów statków kosmicznych, a niektóre z nich zmaterializowały się nawet w postaci prototypów. Pomysły były różne: rakiety podczepiane pod samolotami i uwalniane do samodzielnego lotu po osiągnięciu wysokości kilkunastu kilometrów, holowane na tę wysokość samoloty rakietowe, rakiety wynoszone na duże wysokości przez balony czy też załogowe rakiety nośne wyposażone w skrzydła. Pod uwagę brano takie paliwa, jak kerosynę, alkohol, nadtlenek wodoru oraz nowoczesne paliwa stałe o gumowatej konsystencji. Powrót na Ziemię miały ułatwiać spadochrony, śmigła podobne do używanych w helikopterach czy nawet specjalne konstrukcje zgniatane przy lądowaniu. Dlaczego więc niebo nie roi się od pojazdów kosmicznych? W większości przypadków idzie o pieniądze. U szczytu dobrej koniunktury lat dziewięćdziesiątych kilka prywatnych przedsiębiorstw kosmicznych uzyskało spore fundusze. Najczęściej były to firmy rozwijające skomplikowane technologie, ponieważ właśnie taki profil pasował do kryteriów stosowanych przez ówczesnych inwestorów. Firmy wywodzące się z tradycyjnych przedsiębiorstw przemysłu lotniczego, w których nie rozpoczynano ...
Układ podwójny
"Fale grawitacyjne niosą zadziwiająco wielką energię" wyjaśnia Gabriela I. González, fizyk z LIGO w LMngston. W ostatniej minucie życia układu podwójnego gwiazd neutronowych, odległego od Ziemi o 65 min lat świetlnych, powstający sygnał grawitacyjny jest tak silny, że "gdyby jego energia została wyemitowana jako światło, to byłoby ono jaśniejsze niż Księżyc w pełni" porównuje González. Jednak, w odróżnieniu od światła, które oddaje całą swą energię podczas spotkania z materią, fale grawitacyjne przenikają przez stale obiekty jak duch, jedynie z nimi słabo oddziałując. Dla fali grawitacyjnej Ziemia wraz ze wszystkim, co się na niej znajduje, jest praktycznie zupełnie przezroczysta. Tak więc nawet potężny sygnał grawitacyjny, powstający podczas łączenia się dwóch gwiazd neutronowych, przemieści każde ze zwierciadeł zaledwie o kilka attometrów (1(H8 m), co dokładnie odpowiada planowanej maksymalnej czułości pomiarowej LIGO. Kiedy jedno z ramion obserwatorium się rozciągnie, drugie się skurczy. Faza i częstość światła laserowego biegnącego w tunelach ulegną przesunięciu w przeciwnych kierunkach. Gdy wiązki z obu ramion zostaną nałożone na nie zaburzoną wiązkę odniesienia, będą względem niej rozstrojone, a powstające stąd dudnienia mogą zostać wykorzystane do wyznaczenia za pomocą analiz komputerowych zmian geometrii czasoprzestrzeni w obu ramionach. W zasadzie dzięki tej technice, zwanej interferometrią, można zmierzyć zmiany odległości mniejsze nawet niż długość fali użytego światła laserowegoa więc nawet i odległości mniejsze od średnicy atomu. Mimo ambitnych założeń projekt LIGO nadal nie robi wrażenia na astronomach. Liczba układów ...
Katalog