nwp.org.pl rozkład
Polaryzacja
Fale grawitacyjne natomiast mają wewnętrzną orientację, gdyż rozchodzą się jako zaburzenia lewo lub prawoskrętne. Wzór utworzony w wyniku polaryzacji spowodowanej przez fale grawitacyjne będzie wyglądał jak przypadkowa superpozycja wielu wirów o różnych rozmiarach. Badacze mówią, że taki rozkład ma różną od zera rotację, natomiast pierścienie i promieniste wzory wytwarzane przez niejednorodności w rozkładzie masy mają zerową rotację. Jednak nawet najwprawniejsze oko obserwatora nie będzie w stanie stwierdzić, czy rozkład polaryzacji taki jak na stronie 83 ma zerową rotację, czy nie. Na szczęście rozszerzona analiza Fouriera technika matematyczna pozwalająca na rozłożenie obrazu na szereg fal umożliwia wydzielenie w danym rozkładzie polaryzacji składowej z rotacją i bez rotacji. A zatem jeśli kosmolodzy będą potrafili zmierzyć polaryzację mikrofalowego promieniowania tła i wydzielić jej część z różną od zera rotacją, to będą mogli obliczyć amplitudę superdlugich inflacyjnych fal grawitacyjnych. A ponieważ amplituda tych fal została określona przez energię inflacji, uda się ją bezpośrednio wyznaczyć. To z kolei pomoże odpowiedzieć na pytanie, czy inflacja została spowodowana przez proces unifikacji oddziaływań fundamentalnych. Jakie są szanse na wykrycie rozkładów polaryzacji z nie znikającą rotacją? To kolejny cel badaczy. Choć teoretycy nie mają wątpliwości, że promieniowanie reliktowe jest spolaryzowane, obserwacyjna weryfikacja tych przewidywań wciąż się wymykała uczonym. Kilkanaście grup naukowców z całego świata usiłuje wyznaczyć mapy rozkładu polaryzacji mikrofalowego promieniowania tła. Teoretycy przewidują jednak, że moc sygnału związanego z polaryzacją liniową jest o wiele większa ...
Próbnik
Podstawowym celem próbnika Huygens jest zbadanie atmosfery Tytana, toteż minimalizując koszty nie przygotowano go specjalnie do lądowania. Naukowców interesuje jednak struktura powierzchni księżyca. Czy pokrywają ją ciekłe węglowodory? Czy wykazuje ślady aktywności geologicznej lub organicznej ewolucji chemicznej? A może Tytan jest zwykłym lodowym księżycem pocętkowanym kraterami? Aby odpowiedzieć na te pytania, w próbniku umieszczono zestaw do badań powierzchni (SSP Surface Science Package), który w końcowej fazie opadania wyemituje fale dźwiękowe. Odbierając odbite dźwięki, będzie można określić rodzaj pokrywającej powierzchnię substancji. Analogiczne badania zostaną przeprowadzone przez HASI za pomocą sygnałów radarowych. W chwili lądowania, które nastąpi przy względnie niewielkiej prędkości kilku metrów na sekundę, umieszczone w próbniku przyśpieszeniomierze szybko prześlą dane za pomocą SSP. Dzięki temu będzie można określić, czy powierzchnia jest twarda, zaśnieżona czy też pokryta jakąś cieczą. Jeśli próbnik przeżyje lądowanie, przez trzy do 30 min będzie jeszcze przesyłał informacje orbiterowi. Kontakt z nim zostanie ostatecznie stracony w chwili, gdy orbiter zniknie za horyzontem Tytana. Huygensa zaprojektowano w taki sposób, by utrzymywał się na powierzchni ciekłych węglowodorów, mimo że ich gęstość jest znacznie mniejsza od gęstości wody. Jeśli próbnik wyląduje w węglowodorowym jeziorze lub oceanie, SSP zmierzy temperaturę, gęstość i inne parametry cieczy. Czujniki ocenią prędkość dźwięku w cieczy i być może jej głębokość. W tym samym czasie DISR wykona zdjęcia otoczenia, a GCMS przeprowadzi chemiczną analizę węglowodorów. PO ZRZUCENIU PRÓBNIKA Cassini będzie jeszcze wielokrotnie badał ...
Katalog