Na Jowiszu krople deszczu spadają dwa razy szybciej.Z tego to powodu, dwa razy wydajniejsze jest rozdzielanie się ładunków elektrycznych, który powoduje, że dodatnie ładunki gromadzą się w górnej części chmur, a ujemne w dolnej. Chmury konwekcyjne są trzy razy wyższe, na Jowiszu osiągają wysokość 50 km, a na Ziemi od 9 do 11 km. Niemożliwe byłoby przeżycie wewnątrz wielkiej, czerwonej plamy, gdzie wiatr wieje z prędkością 650 km/h. dla porównania, huragan Wilma, który w 2005 r. zaatakował Jukatan z największą zarejestrowaną na Ziemi prędkością był zaledwie powiewem, wiejącym w porywach z prędkością 280 km/h. Zjawiska pogodowe na Ziemi są nieskomplikowane, a na Jowiszu, dużo bardziej złożone. Na Jowiszu mamy jeden front burzowy nad drugim, a pomiędzy nimi znajdują się duże przestrzenie. Zasadniczo jest to burza w najczystszej i najprostszej postaci. Te burze nieustannie przemieszczają się wewnątrz innych wyraźnych struktur Jowisza, gwałtownych prądów strumieniowych, które nieustannie okrążają planetę. Naukowcy dopiero zaczynają rozumieć, czym one są.
Jowisz ma swój oryginalny, charakterystyczny wygląd.Jest tam rozległy wschodni prąd, powodujący przesuwanie się materii o odległość równą półtora boiska piłkarskiego na sekundę. To naprawdę porusza się bardzo szybko. Na zewnątrz rozciąga się 29 różnych stref o zmiennych szerokościach i to one nadają Jowiszowi charakterystyczny wygląd. Poruszają się w różnych kierunkach: jedne na wschód, inne na zachód. Prądy na wyższych szerokościach są znacznie mniejsze od prądu równikowego. W porównaniu z Ziemią są to bardzo rozlegle i szybkie wiatry, które poruszają się tam i z powrotem w bardzo skomplikowany sposób. Tempo rotacji planety ma z tym coś wspólnego: Jowisz wytwarza bardzo dużo energii ponieważ bardzo szybko się obraca. Sam fakt tego wirowania powoduje, że Jowisz nie ma jednego prądu strumieniowego, ale bardzo wiele prądów, przemieszczających się w przeciwnych kierunkach wzdłuż całej planety. Można wyraźnie zobaczyć te różne strefy. To, co tam jest, to wyolbrzymiona wersja zjawisk pogodowych. W miejscach, gdzie strefy się spotykają, na powierzchni chmur tworzą się spektakularne wiry.
Jest całkiem możliwe, że energia, powodująca fenomen pasów na Jowiszu pochodzi z jego gorącego wnętrza.Podobne zjawisko obserwujemy na co dzień. Kiedy gotujemy garnek wody na kuchence, woda zaczyna bulgotać i pęcherzyki unoszą się z dna, próbując uciec, a woda zaczyna krążyć i tworzą się prądy. Podobnie wewnątrz Jowisza: mamy gorące gazy i ciecze, które próbują uciec na zewnątrz. Pojawiają się podstawowe pytania, które można wyjaśnić podstawowymi prawami fizyki. Ziemia posiada jeden prąd strumieniowy, poruszający się na wschód oraz drugi, ważny prąd, który wieje ze wschodu na zachód - pasat. Po potrojeniu ich siły otrzymamy prądy strumieniowe, występujące na Jowiszu. Tajemnice Jowisza nie ograniczają się do samej planety. Niektóre z jej najbardziej intrygujących elementów obiegają Jowisza dookoła. Jowisz posiada kilka tuzinów księżyców, dość dużych, by były widoczne i prawdopodobnie więcej takich, które są zbyt male, by je ujrzeć, korzystając z dzisiejszej techniki. W nadchodzących latach wiele z nich zostanie z pewnością odkrytych. Kilka z takich księżyców ma takie rozmiary, jak niektóre planety.