Obserwacje rzeczywiście sugerują, że z czasem zmniejsza się ilość pyłu [ilustracja na stronie 55], prawdopodobnie dlatego, że maleje liczba planetozymali. Podczas zderzeń obiekty te co najmniej częściowo zamieniają się w pyl, a zaburzenia grawitacyjne, jakim ulegają pod wpływem planet, mogą wyrzucać je poza obręb dysku lub spychać na centralną gwiazdę. W widmie (3 Pictoris zaobserwowano linie absorpcyjne, które pojawiają się i znikają. Astronomowie wywnioskowali, że powstają one podczas spadku komet na tę gwiazdę. Ocenia się, że w ciągu roku kończy w ten sposób życie około 200 komet. W czasach swej młodości Układ Słoneczny również musiał zawierać znacznie więcej planetoid i komet niż dzisiaj. Niewykluczone więc, że pyłowe dyski innych gwiazd będą w przyszłości wyglądały tak, jak teraz wygląda nasz własny.
Niektóre różnice pomiędzy dyskami pyłowymi innych gwiazd i dyskiem słonecznym można tłumaczyć różnym wiekiem tych obiektów, ale w interpretowaniu obserwacji zalecana jest ostrożność. Większość gwiazd z nadwyżką podczerwoną ma masę większą niż Słońce. Może to być efekt selekcji: gwiazdy masywne są gorętsze i silniej rozgrzewają pył, dzięki czemu jest on łatwiejszy do zaobserwowania. Ich dyski mogą też być od samego początku większe i „bardziej zapylone” niż dyski gwiazd o mniejszych masach. Nie jest więc jasne, do jakiego stopnia są one reprezentatywne dla ogółu tych obiektów. Na przykład gorętsze gwiazdy mogą szybciej rozpraszać swe dyski, ograniczając tym samym czas, w ciągu którego mogłyby uformować się planetozymale i planety.
CZY W DYSKACH pozasłonecznych obok planetozymali znajdują się planety? Nawet najmłodsze z nich istnieją wystarczająco długo, by zdążyły się w nich uformować wielkie planety jowiszowe. Zawierają jednak bardzo mało gazu, co oznacza, że utraciły już zdolność tworzenia takich obiektów (których głównym składnikiem jest właśnie gaz). Albo więc dyski te wytworzyły już planety jowiszowe, albo też nigdy tego nie uczynią. Rozstrzygnięcie, z którą z tych możliwości mamy do czynienia, nie będzie łatwe. Próbki gwiazd z planetami i gwiazd z dyskami pyłowymi są rozłączne: po dziś dzień astronomowie nie byli w stanie potwierdzić obecności dysku pyłowego wokół jakiejkolwiek gwiazdy innej niż Słońce, o której wiadomo, że ma planety; nie zdobyli też niezbitych dowodów na obecność planet w pozaslonecznych dyskach pyłowych.